Vragen en antwoorden

De publicatie van dit artikel heeft veel respons opgeleverd. Op deze pagina vindt u het antwoord op de meest gestelde vragen. Als u zelf ook vragen heeft, kunt u ze stellen via: E-mail: kunstlicht@wilfriednauta.nl

 

 

• Ben ik de enige die dit beleeft?

Meerdere vraagstellers vertelden dat ze zelf heel sterk de akelige, ongezonde sfeer van spaarlampen beleven. Maar ze stuitten op onbegrip als ze hierover wilden praten met hun collega's of partner. Ze vroegen zich af:  "Ben ik dan soms de enige die dit zo beleeft?"

Dit verschijnsel heeft een rationele verklaring. Vroeger kon een mens zich vol vertrouwen overgeven aan de belevingen die zijn zintuigen hem boden. Het moderne leven is echter vol met heftige, storende en schadelijke belevingsinhoud. Moderne mensen hebben geleerd zich innerlijk af te sluiten zodra een beleving storend of schadelijk is. Dit afsluiten gaat zo snel en automatisch, dat het zich vrijwel geheel aan het bewustzijn onttrekt.

 
Afsluiting als zelfbescherming

Alleen door je innerlijk af te sluiten voor die schadelijke zintuiglijke belevingen, kun je overleven zonder gek te worden. Volwassen mensen die dat niet kunnen, worden 'neurotisch' genoemd. Ze beleven meer dan ze zelf willen en worden daar nerveus van.

Een duidelijk onderscheid tussen 'normalen' en 'neuroten' is er evenwel niet. Als je moe of ziek bent, kun je je minder goed afsluiten. Ook kan de storende beleving zo heftig of langdurig zijn, dat hij na verloop van tijd toch door je verweer heen breekt.

Kinderen, zwakken en zieken kunnen zich nooit volledig afsluiten en moeten daarom altijd actief beschermd worden.

Spaarlampen zijn schadelijk, maar ook verkeerde chemische kleurstoffen, of het geluid dat onze machines voortbrengen. Eigenlijk moet de hele leefomgeving kritisch getoetst worden op de aanwezigheid van schadelijke invloeden. Je hebt hiervoor geen 'deskundige' nodig, omdat je deze dingen immers zelf waarneemt, als je het maar toelaat.

Gelukkig is uiteindelijk erkend dat kinderen van de beruchte AZO-kleurstoffen in voedsel en snoepgoed ziekelijk onrustig kunnen worden. Nu moet nog erkend worden dat deze kleuren dezelfde uitwerking hebben als ze gebruikt zijn in muurverf voor de kinderkamer.

 
Ongewenste bijwerkingen van het afsluiten

Afsluiten is vaak noodzakelijk, maar kan helaas een zeer ongewenste bijwerking hebben. In een kerk, museum, theater, kinderbespreking of vergadering is het de bedoeling om je innerlijk juist zo veel mogelijk te openen. Een verkeerd verlichte ruimte dwingt je ziel zich af te sluiten, waardoor je uitsluitend nog kunt functioneren op intellectueel niveau.

Men moet dit wel wat nuanceren. Als kinderen een jaar of negen zijn, moeten ze sowieso leren zich af te sluiten voor de geestelijke wereld. Alleen hierdoor verwerft de mens zich namelijk een vrij en sterk IK.

Misschien wel daarom hebben kinderen vanaf deze leeftijd zo'n voorkeur voor dingen die tot geestelijke afsluiting dwingen, zoals snoeiharde, nerveus stampende muziek, stroboscerende videoclips en volstrekt foute kleuren.

Maar natuurlijk is het niet de taak van de vrijeschool om aan deze voorkeur tegemoet te komen...  ;o)

 

• Foute sociale structuren, foute verlichting

In antroposofische instituten, scholen en instellingen worden tegenwoordig steeds meer TL-, spaar- en volspectrumlampen aangetroffen. Vaak is dit het werk van de klusjesman die meelevend wou besparen op de stroomkosten. Een vriendelijk gesprekje is dan vaak genoeg om deze misstand recht te zetten.

Maar helaas blijkt vaak de boekhouder of de baas zelf de schuldige te zijn. Voortvarend doch eigengereid heeft hij (het is altijd een hij) de nieuwe zaal, klas of aula voorzien van de allerlaatste zegeningen van de moderne techniek.

In ieder antroposofisch initiatief moet er natuurlijk iemand zorgen voor het materiële deel van de onderneming, zoals boekhouding, organisatie en contacten met overheden. Bazen en boekhouders hebben deze ondankbare taak op zich genomen en verzorgen daarmee de uiterlijke, maatschappelijke omhulling van ons werk. Daar mogen we als werkers dus wel erg blij mee zijn.
 

Niet zo blij moeten we zijn als deze 'duvelstoejagers' werk gaan doen waarvoor ze niet gekwalificeerd zijn.

Iemand die opgeleid is tot boekhouder, is niet bevoegd tot het samenstellen van een therapeutisch of pedagogisch doelmatige verlichting. Om de aard en werking van kunstlicht te kunnen beoordelen, moet je kunstenaar, kunstzinnig therapeut of opvoeder zijn.

De meeste bazen maken zo'n fout uit onwetendheid en willen best wel luisteren. Maar soms zit er in het kantoor een onverbiddelijke despoot. Dan zijn er andere maatregelen nodig, want foute verlichting is een ernstige én kostbare blunder voor een antroposofische instelling.
 

• De aard van televisie- en computerlicht

Televisie- en monitorbeeldbuizen

De beeldbuis van een televisie of monitor lijkt op een gewone gasontladingslamp, zoals een TL-buis. Het is een soort grote fles van dik glas, waaruit de lucht is weggepompt. Door de lage druk komt de toegevoerde elektriciteit makkelijk vrij in de fles. (De geest in de fles, zeg maar.)

Die vrije elektriciteit is aanvankelijk niet zichtbaar, want het treedt op als ultraviolet-licht. Net als bij een TL-buis is er een laag fosforpoeder aangebracht aan de binnenkant van het glas. Dat fosforpoeder licht op waar het aangeraakt wordt door de elektriciteit.

De vrije elektriciteit in de beeldbuis-fles is gevoelig voor magnetisme en kan ermee worden gemanipuleerd. Met elektro-magneten wordt zo een beeld op de fosforlaag geschreven.
 

Proefjes om het bovenstaande te verduidelijken, maar probeer dit niet thuis ;o)

  • Een steen door een beeldbuis geeft wel een knal, maar geen explosie. De beeldbuis implodeert door de onderdruk en de scherven springen daardoor allemaal naar binnen toe.
  • Manipuleer zelf de vrije elektriciteit in de beeldbuis! Houd een gewone magneet tegen het beeld van je televisie en hup: er ontstaan prachtige kleurpatronen...!

    Met wat geluk zit er aan de achterkant van het toestel een 'degauss'-knopje. Daarmee demagnetiseer je de beeldbuis weer. Anders kan het wel een paar dagen duren voordat alle kleurpatronen verdwenen zijn... Verder is het laatste proefje onschadelijk.

LCD-schermen  
Liquid Cristal Displays, flatscreens

Een moderne LCD-monitor of -televisie  bestaat uit een platte lichtbak die voorzien is van kleine gasontladingslampjes.

Voor deze lichtbak is een dubbele glasplaat aangebracht, waartussen zich een bijzonder soort vloeibare kristallen bevinden. Deze kristallen zijn in hun normale toestand ondoorzichtig, maar onder invloed van elektriciteit laten ze het licht wél door. Van deze eigenschap maakt men gebruik om een zichtbaar beeld te vormen. Ieder kristalletje wordt apart met een stroompje aangestuurd.

Samenvattend: licht van een beeldbuis of LCD-scherm is in wezen gelijk aan dat van een TL- of spaarlamp. Het is bovendien sterk gemanipuleerd licht.

 

Aanvullende links (niet alleen specifiek antroposofisch)

Polar Image
mooie foto's van poollicht
 
www.polarimage.fi
 
SpaceWeather
wisselwerking zon en aarde
 
www.spaceweather.com
 
Plasmabollen
populair-wetenschappelijk verklaard
 
www.technopolis.be/nl/watkunjedoen/indekijker/exhibits vd week/plasmabol.htm 
Kunstlicht als milieuvervuiling www.lichtvervuiling.nl
 
Volspectrumlampen van Natura Lite
"Natuurlijk en gezondmakend" aldus deze distributeur...
 
www.naturalite.nl
Mens heeft volspectrum nodig
volgens Daniël de Wit
 
www.daanspeak.com/LijfEnLeden07Licht.html
Vruchtbare Aarde, nr 3  2001,
kritiekloos lovend artikel over volspectrumlampen
http://www.vruchtbareaarde.nl/archief/2001_3.html

• Nog vragen?

Heeft u zelf nog meer vragen, dan kunt u ze stellen via:

U krijgt altijd antwoord. Als uw vraag ook voor anderen interessant is, zal hij aan dit artikel worden toegevoegd.

Wilfried Nauta
St. Adelbertuslaan 13-s  1861 TK Bergen NH
Telefoon: 072 581 4080
E-mail: kunstlicht@wilfriednauta.nl

© 2004 - Dit artikel is in druk verschenen in de serie Gezichtspunten van het Centrum Sociale Gezondheidszorg:

Het wezen van kunstlicht
Wilfried Nauta
ISBN 90-75988-36-2

www.gezichtspunten.nl

De auteur van dit artikel is o.a. sitebeheerder van AntroVista. Dit artikel vertegenwoordigt echter uitsluitend de persoonlijke mening van de schrijver. AntroVista neemt zelf geen standpunt in en biedt slechts ruimte aan de mening van anderen.