e Verdieping

wijgzaamheid wordt meditatieve kracht

Klik hier voor de meditatie van februari...

---

ieuwe zinnenprikkels opnemende,
vervult de helderheid van de ziel,
indachtig de voltrokken geboorte van de geest,
het verwarrend rankende wereldworden
met de schepperswil van mijn denken.

[Week 44 uit de Seelenkalender]

---

e mens wordt voor ons echt doorzichtig als we zien hoe hij in het lachen een uiterlijke zichtbare uitdrukking zoekt voor een innerlijk gevoel van bevrijding; en hoe hij in het huilen een innerlijk gevoel van versterking tot uitdrukking brengt als het ik in de buitenwereld iets heeft verloren

(…) En de tranen op het gezicht van de mens zijn voor ons de spirituele uitdrukking voor het geestelijke feit dat de mens, zelfs wanneer hij voelt dat de draad tussen zichzelf en een wezen in de buitenwereld verbroken is, die draad nog zoekt in het verlies; en wanneer hij zijn Ik in de tranen wil versterken, wil hij daarin vooral tot uitdrukking brengen: Ik hoor bij de wereld en de wereld hoort bij mij! Want ik kan het losgescheurd-zijn van de wereld niet verdragen.

(…) Goethe: ’De tranen wellen in mij op, de aarde heeft mij weer terug.’

Daarin kunnen wij voelen dat we niet mogen worden geïsoleerd van alles wat deel uitmaakt van de aarde, dat we in de tranen onze saamhorigheid met de wereld mogen handhaven wanneer die van ons dreigt te worden afgenomen.

In de diepe geheimen van de wereld is dat gerechtvaardigd. Het gevoel van de mens dat hij bij de wereld hoort, kan ons worden getoond door de tranen op zijn gezicht; de bevrijding van de mens van het lager dat hem te pakken wil krijgen, kan ons worden geopenbaard door de lach op zijn gezicht.

Rudolf Steiner, 3 februari 1910

GA 59. Lachen und Weinen uit Metamorphose des Seelenlebens-pfade der Seelenerlebnisse, deel 2 (Lachen en huilen).

Renée Zeylmans, citaat van de dag

---

n het gewone leven herinnert de mens zich zijn geboorte niet. Het ogenblik van de dood daarentegen laat voor het hele leven tussen de dood en een nieuwe geboorte een zeer diepe, onuitwisbare indruk achter. Men herinnert zich dit het allermeest, het staat altijd voor ons, maar in zekere zin anders dan het gezien wordt vanuit deze kant van het leven.

Van deze kant van het leven gezien, komt de dood ons voor als een ontbinding, als iets dat de mens vrees en afgrijzen inboezemt. Van de andere kant ziet men de dood als het lichtende begin van het geestelijk leven, als dat wat als het ware een zonneglans uitstraalt over het hele verder leven na de dood, als datgene waarop men altijd weer met warme sympathie terugziet. Dat is het moment van de dood.

(…) want het bewustzijn is bijzonder helder, en alleen omdat de mens er nog niet aan gewend is, in de allereerste tijd na de dood in dit overnatig heldere bewustzijn te leven, treedt aanvankelijk onmiddellijk na de dood zo iets als een slaaptoestand op.

Geen slaaptoestand zoals we in het gewone leven doormaken. Maar omdat het bewustzijn te sterk, te krachtig is, omdat we geheel in bewustzijn leven, moeten wij de eerste dagen wennen aan deze toestand van overmatig bewustzijn.Wij moeten ons eerst leren orienteren in de deze toestand van overmatig bewustzijn. Als het ons dan lukt, ons zover daarin te orienteren, dat wij als het ware uit de veelheid van de wereldgedachten voelen opkomen de gedachte: Dat ben jij geweest!,

In dat ogenblik beleven wij in deze rijkdom van het bewustzijn het moment waarvan wij kunnen zeggen : wij ontwaken.

(…) Men zou willen zeggen, dit ontwaken is eigenlijk een tasten-naar-de-weg van de wil, die zich na de dood in het bijzonder kan ontwikkelen

(…) Wanneer dit van wil doortrokken gevoelsleven tastend binnengaat in deze bovenzinnelijke wereld, wanneer het zo en eerste tasten volbrengt, dan is het ontwaken begonnen.

Rudolf Steiner, 2 februari 1915

GA 161. Wege der Erkenntnis und der Erneurung Kunstlerischen Weltanschauung (Nederlands in: Over het voorgeboortelijk leven)

Renée Zeylmans, citaat van de dag

---

an de leden

De juiste verhouding van de vereniging tot de Antroposofie

Antroposofie kan alleen gedijen als zij leeft. Want de grondtrek van haar wezen is leven. Zij is uit de geest stromend leven. Daarom wil ze door de levende ziel, door het warme hart met toewijding beoefend worden.

De oervorm waarin zij onder mensen kan verschijnen is de idee. En de eerste poort waardoor zij toegang tot de mensen zoekt, is het inzicht; als dat niet zo zou zijn dan zou zij geen inhoud hebben. Zij zou slechts uit dweperige gevoelens bestaan. Maar de ware geest dweept niet; die spreekt een duidelijke taal, rijk aan inhoud.

Maar deze taal is er een die de gehele mens aanspreekt, niet alleen zijn verstand. Wie alleen met het verstand de antroposofie opneemt doodt haar door zijn manier van opnemen. Zo iemand denkt dan misschien dat het om ’’kille wetenschap’’ gaat. Maar hij merkt niet dat zij alleen maar haar warme leven verloren heeft door de ontvangst die hij haar in zijn ziel bereid heeft.

(…) Wanneer het mensenhart zich tot het boek wendt om over Antroposofie te horen, moet zij telkens nieuw tot leven komen.

(…) Dat kan alleen maar zo zijn als de schrijver door het leven van de geest is bewogen en daardoor in staat is aan het dode geschreven woord toe te vertrouwen wat de naar geestelijk levende zoekende ziel van de lezer kan ervaren als een wederopstanding van de geest uit het woord. Alleen boeken die in de lezende mens levend kunnen worden, zijn antroposofische boeken.

(…) Wie iemand over Antroposofie hoort spreken wil die mens in zijn hele oorspronkelijke wezen voor zich hebben, niet een gesproken opstel..

(…) Reeds in onze woorden moet doorklinken wat niet propagandistisch overtuigen, maar wat alleen uitdrukking aan de geest wil geven.

(…) We mogen ons niet met de schone schijn van het geheimzinnige doen omgeven. De huidige tijd verdraagt die schone schijn niet. Ze wil in de volle openbaarheid werken. Het ’geheim’ ligt niet in het geheimzinnig doen, maar in de innerlijke ernst, waarmee in elk hart de Antroposofie nieuw beleefd moet worden. Zij is niet op een uiterlijke manier overdraagbaar. Zij kan alleen in het innerlijk beleven door de ziel begrepen worden. Daardoor wordt ze tot een ’’geheim’’ dat telkens in het begrijpen opnieuw ontsloten moet worden. Als men dit karakter van het ’’geheim’’ inziet, dan zal men ook de juiste ’’esoterische’’ gezindheid in zijn ziel dragen.

Rudolf Steiner, 27 januari 1924

GA. 260a, aan de leden 11. Was in der Anthroposofischen Gesellschaft vorgeht – 1ste jaargang 1924. (Brieven aan de leden van de Antroposofische vereniging, uitgave AViN). De titels werden door Marie Steiner in de uitgave van 1930 boven de brieven geplaatst.

Renée Zeylmans, citaat van de dag

---

an de macht die alle wezens bindt,
bevrijdt de mens zich die zichzelf overwint,
en die in deze overwinning
zichzelf pas werkelijk vindt,
zoals de hele mensheid werkelijk
in Christus zichzelf kan vinden.

Rudolf Steiner, Berlijn 25 januari 1912

GA 40. Gedichten, spreuken, meditaties.

Renée Zeylmans, citaat van de dag

---

Citaat van de dag, met Renée Zeylmans

Sterven rouwen troosten
Verlies- en rouwverwerking, levensvragen
Renée Zeylmans, psychosociaal therapeute
Burgemeester van Tuylllaan 40  3707 CX Zeist
030 691 7100
e-mail...
www.reneezeylmans.nl

Uitgeverijen van vertaalde teksten

Stichting Rudolf Steiner Vertalingen
’Werken en Voordrachten’ in het Nederlands
Secretariaat: Paardenweide 216  1689 ML Zwaag
0229 214 550
e-mail...
www.christofoor.nl/cgi-bin/showpage.cgi?...

Uitgeverij Pentagon
Vertalingen van Rudolf Steiner, opvoeding en vrijeschoolpedagogie
Prinsengracht 1055-b3  1017 JE Amsterdam
Postbus 15252 1001 MG Amsterdam
020 622 7679
e-mail...
www.uitgeverijpentagon.nl

---