menu

Weekspreuk 34 

24 - 30 november 

Geheimnisvoll das Alt-Bewahrte
Mit neu entstandnem Eigensein
Im Innern sich belebend fühlen:
Es soll erweckend Weltenkräfte
In meines Lebens Aussenwerk ergießen
Und werdend mich ins Dasein prägen

Het oud geheim dat ik bewaarde
Met nieuw geboren zelfgevoel
In mij tot leven voelen komen:
Wereldkrachten wil het wekkend
In mijn uiterlijke zijn doen stromen
En wordend mij in het leven plaatsen.

Ravelijn

Een geheim! Een rode-oortjes titel voor een tv-programma; suikergoed voor de boeketreeks! Maar dat alles gaat om verdonkeremaande gebeurtenissen uit een mensenleven. Dat wat mensen beperkt of beschaamt. Er zijn ook geheimen die vreugdevol het zonlicht zoeken. Ze zijn in ons hart gelegd van voor we op deze aarde geboren werden. We dragen ze als een kompas met ons mee, niet als de routekaart de we volgen moeten, maar als doelen die in ons leven leidend zullen blijken.

Wat een zegen dat die raadsels geheim blijven, zelfs voor de drager ervan. Hoe zou je je kunnen ontplooien, als je dat aan de hand van een protocol zou moeten doen. Maar, kun je je afvragen, is het dan niet een beperking dat er schijnbaar al iets voor je vastgelegd werd vóór dat je er bewust weet van had? Wetmatigheden van de harmonie, compositie, ritme en rijm geven vorm en schoonheid aan muziek, beeldende kunst of taal. De wetmatigheden van de ziel geven vorm en schoonheid aan het mensenleven. Op die wetmatigheden componeer je de eigen melodie van je leven.

De schoonheid van de kunst bestaat slechts voor hen die er van genieten; de schoonheid van de menselijke levensweg beleef je, door er als levenskunstenaar naar te kijken. Het kunstwerk van het leven vormt zich aan motieven, die zich door de jaren heen ontplooien. In die golfbeweging worden in de zomer – in het meer slapende bewustzijn - de levensmotieven opnieuw geijkt, in de winter vinden we ze bewust terug als een vernieuwd zelfgevoel.

De levens-leerweg houdt je voortdurend bij de les. Maar als je de concentratie bij die les verliest en je je kompas opbergt, worden andere dingen belangrijk. Wat het leven je als verworvenheden en gewoonten biedt, kun je dan als een vesting om je heen gaan bouwen. Een beetje buitenmuur kan geen kwaad, maar de ramen moeten wel open kunnen. Rudolf Steiner gebruikt het woord ‘Aussenwerk’. Letterlijk betekent dat ‘vestingwerk’ of met een oudhollands woord: ravelijn. Het bepaalt hoe we ons aan de buitenwereld tonen. Mensen zijn geneigd zich te zich verschansen achter hun verworvenheden. Hun ‘geheim’ is niet de verwachting van de toekomst, maar een nostalgisch verlangen naar het verleden. Het roept angst op voor de toekomst.

In de adventstijd die gaat komen gloort het licht uit het oosten. Het verlicht ons ravelijn. Het richt de blik naar de toekomst en de ziel ontvangt met vreugde de kracht van het komende wereldwoord. Het lied ‘People look East’ zingt: Open de deuren, ga op de uitkijk staan want de gast komt eraan!

People look East

Luister naar: