menu

Weekspreuk 44 

2 - 8 februari 

Ergreifend neue Sinnesreize
Erfüllet Seelenklarheit,
Eingedenk vollzogner Geistgeburt,
Verwirrend sprossend Weltenwerden
Mit meines Denkens Schöpferwillen.

Nu ik de wereld nieuw bezie
Vervult de klaarheid van mijn ziel,
Denkend aan de geestgeboorte,
Het verwarrend, spruitend wereldworden,
Met het scheppingswillen van mijn denken.

Verwarring

Weekspreuken zijn er in alle stemmingen, zoals ook het jaarverloop zijn markeringen kent. Deze spreuk begint de met suggestie: Als je nu eens naar buiten kijkt... Geen zielendiepten, geen geestesgronden, maar gewoon een frisse winterdag om van te genieten. Nemen we daarmee afscheid van de binnenwereld? Nee, die koesteren we, in de hoopvolle zekerheid dat we de verworvenheden van ons zielenleven met ons meedragen.

In de natuur kondigt zich nu het begin van een nieuwe jaarcyclus aan. De eerste vogels beginnen te zingen, voorzichtige katjes aan de bomen, al zal daar zeker nog een flinke nachtvorst overheen komen. Rudolf Steiner laat zijn jaarronde beginnen met Pasen. Dat kan voor verwarring zorgen, want Pasen kan vallen tussen 22 maart en 25 april. Daar trekt de natuur zich niets van aan. Moet je maar een beetje smokkelen met de datum van de spreuken.

Laat de merels maar beginnen met zingen, verwelkom de sneeuwklokjes en koester je in het heldere zonlicht. Houd daarbij een beetje het rechte pad, maant deze spreuk, tenslotte is de ziel daar helder genoeg voor. Laat die ontluikingsdrang maar doorwerken in de inventiviteit van het denken. Dan ontspruiten daar de heldere ideeën, zoals in de natuur de sneeuwklokjes ontluiken.

Over verwarring gesproken, over twee weken is het carnaval. En van deze weekspreuk leer je dat Carnaval alleen in de maand kan vallen waarin de natuur net zo uitloopt als de optochten in de straten.

Een al iets minder serieus Middeleeuws volksliedje drijft de spot met de winter. Opgehoepeld!

Zo drijven wij de winter uit

Zo drijven wij de winter uit
Door onze stad de poort weer uit
En jagen tot zijn schande
Hem weg uit onze landen.

We slepen hem door berg en dal
Op dat hij dood ter aarde val’
Ons niet meer kan bedriegen
Met als zijn valse liegen.

Luister naar: