menu

Weekspreuk 45 

9 - 15 februari 

Es festigt sich Gedankenmacht
Im Bunde mit der Geistgeburt,
Sie hellt der Sinne dumpfe Reize
Zur vollen Klarheit auf.
Wenn Seelenfülle
Sich mit dem Weltenwerden einen will,
Muß Sinnesoffenbarung
Des Denkens Licht empfangen.

Nu zich de geestgeboorte heeft voltrokken
Wordt de macht van het denken sterker;
Zodat de dof geworden zinnen
Weer helder kunnen schouwen.
Wanneer de volheid van de ziel
Zich met het wereldworden wil verbinden,
Dan moet wat mij gewaar wordt
Het licht ontvangen van het denken.

Uit je schulp komen

Nog één keer richten we de blik naar binnen en bedenken hoe in de Kersttijd, de ziel het geesteslicht ontving. Heeft dat mijn blik op de wereld veranderd? Wat neem ik waar? Dat alles verandert en onzekerder wordt, of put ik kracht uit de onveranderde scheppingskracht van de natuur? Nu wordt het tijd dat het denken mij helderheid verleent, want vage gevoelens kunnen je niet verder helpen. Het vraagt de moed met heldere blik de wereld te aanschouwen. Daarvoor moet je naar buiten treden, uit je schulp komen. Daar buiten doe je nieuwe indrukken op die het innerlijk verrijken.

In de decembermaand zijn we het pad naar binnen tot de kern van de ‘geestgeboorte’ gegaan. Nu lokken onze zintuigen ons opnieuw naar buiten en moeten we proberen het midden te vinden tussen binnen en buiten. Dat evenwicht kunnen we vinden in de helderheid van het denken. Het stelt de vraag: wie wil ik zijn in deze wereld, wat neem ik mee aan ervaring, aan innerlijke rijkdom; voor welke nieuwe indrukken sta ik open.

Tegenwoordig heet onze schulp een bubble. Ik geloof dat ik liever een schulp dan een bubble heb. De schulp - het oude woord voor schelp – is het huis waarin het schelpdier leeft, dat zich openen of sluiten kan voor de wereld rondom. Een bubble is een omhulling die je niet wilt laten knappen, waarin je je isoleert. Zulke bubbles zijn dogma’s, overtuigingen, meningen. En er is ook nog de virtuele bubble van het internet waarin we een heel eigen wereld kunnen scheppen, die een echte wereld lijkt, maar die slechts illusie is.

Wil je zien hoe ‘uit je schulp komen’ gaat, kijk dan hoe kinderen dat doen. Die komen vanuit de veiligheid van de peuter- en kleuterwereld steeds meer naar buiten. Ze doen dat met een voorzichtige gretigheid en met de vraag: wie ben ik, wie of wat wil ik worden? Aan de opvoeders en de leerkrachten de taak om daarin de helderheid van het denken te brengen, de wereld te verklaren, vergezichten te scheppen, veiligheid en moed te geven. De helderheid van het denken is meer dan de scherpte van het intellect. Het is het vermogen de wereld en jezelf te begrijpen, vanuit hoofd, hart en hand. Vraag dat maar aan kleuters die alles weten van veilige huisjes en pitjes die tot bomen worden.

In iedere kleine appel

Luister eens naar deze zangeres: